o firmie
oferta
certyfikaty
zdrowie i uroda
przebarwienia
skora_wokol_oczu
masaz
jonofreza
cera_wrazliwa
rodzaje_peelingow
rodzaje_zmarszczek
gabinet zdrowe nogi
opalanie natryskowe
salon fryzjerski
kontakt
Przebarwienia

Kolor skóry jest wypadkową kilku składowych. Najważniejsze z nich to: melanina, hemoglobina, włókna kolagenowe, oraz barwniki karotenoidowe.

Melanina - jest najbardziej oczywistym i dobrze znanym barwnikiem skóry produkowanym w komórkach zwanych melanocytami. Melanina występuje zarówno w skórze białej, jak i czarnej-jej kolor i struktura chemiczna jest jednak różna. Skóra biała zawdzięcza swój kolor czerwonej feomelaninie, z kolei melanina produkowana w skórze rasy czarnej -eumelanina, ma kolor czarny. Tak naprawdę obie rasy produkują oba rodzaje melaniny, ale zawsze tylko jeden rodzaj dominuje. Jest to uwarunkowane genetycznie.

Hemoglobina - jest również dobrze znanym, jednak nie tak często kojarzonym z kolorem skóry barwnikiem. Hemoglobina zawarta we krwi płynie w powierzchniowych naczyniach krwionośnych, leżących tuż pod naskórkiem. W zależności od tego czy znajdują się w stanie skurczu czy rozkurczu, nadają skórze mniej lub bardziej różowe zabarwienie.

Włókna kolagenowe - jest to trzeci składnik odpowiedzialnym za barwę naszej skóry. Ich żółty kolor prześwituje przez warstwy przezroczystego naskórka. Warto by wspomnieć o jeszcze jednym barwniku, mającym znaczenie w wyglądzie naszej skóry, zależnym od naszej diety.

Karoten - jest to pomarańczowy barwnik zawarty w dużych ilościach w marchwi, pomidorach, grejpfrutach. Karoten gromadzi się głównie w tkance tłuszczowej i w warstwie rogowej naskórka dając lekko pomarańczowe zabarwienie.

Rodzaje przebarwień
Wzmożona pigmentacja prowadzi do powstania zmian skórnych o różnym charakterze. Należą do nich:

Piegi - są dobrze ograniczonymi, żółtobrunatnymi lub brunatnymi plamami wielkości 1-5 mm, zazwyczaj rozsiane nieregularnie na skórze wystawionej na działanie słońca, a więc na twarzy dekolcie, przedramionach, grzbietach rąk i karku. Pojawiają się we wczesnym dzieciństwie. Ciemnieją w porach roku , gdy jest największe nasłonecznienie , są mniejsze i jaśniejsze zaś zimą. Piegi są gładkie nie wystają ponad poziom skóry. W obrębie piegów nie stwierdza się wzrostu liczby melanocytów, natomiast melanosomy są wydłużone, kształtu pałeczkowatego. Melanocyty w piegach tworzą melanine dużo szybciej niż w skórze nie przebarwionej. Profilaktyka polega na unikaniu nasłoneczniania oraz stosowaniu preparatów z filtrami UV.W leczeniu stosujemy kremy wybielające i preparaty złuszczające.

Ostuda (chloasma) - przebarwienia te charakteryzują różnorodnością kształtów oraz zabarwień (od barwy skóry do ciemnobrunatnej). Najczęściej występują symetrycznie na twarzy obejmując policzki, czoło, wargę górna i dolną. Wykwity te obserwowane są najczęściej u kobiet , ale nie wyłącznie. Najczęściej występuje u kobiet w ciąży, ale powinny zaniknąć po porodzie. Mogą pojawiać się również w trakcie przyjmowania tabletek antykoncepcyjnych lub specyfików wchodzących w reakcje z promieniowaniem UV.

Plamy soczewicowate - zostały tak nazwane z powodu swojego wyglądu zbliżonego do ziaren soczewicy. Są to okrągłe lub owalne, wyraźnie oddzielone od zdrowej skóry niewielkie plamki w kolorze od jasnego brązu do prawie czarnego. Plamy soczewicowate posłoneczne inaczej zwane wątrobowymi, tworzą się w miejscach nieosłoniętych przed działaniem promieniowanie ultrafioletowego, głównie na twarzy , grzbietach dłoni i szyi a także karku i przedramionach . Pojawiają się najczęściej między 30 a 50 rokiem życia , w wyniku zaburzenia transportu melaniny z warstwy podstawnej do warstwy rogowej naskórka. Wskutek tego barwnik gromadzi się stopniowo w melanocytach , co prowadzi do zbrązowienia skory na tych małych obszarach.

Melanoza Riehla - przebarwienia tego typu spotykamy najczęściej u kobiet w wieku 30-50 lat . Zaczynają się podstępnie , aby po pewnym czasie osiągnąć typowy obraz kliniczny. Polega na plamistych, siateczkowatych lub zlewnych przebarwieniach od jasnobrązowych do ciemnobrunatnych. Zwykle najbardziej są zaznaczone w okolicy skroni, na policzkach, czole, szyi , niekiedy na dekolcie. Z czasem zmiany te nasilają się, rzadko ustępują samoistnie.

Przebarwienia pozapalne - są bardzo częstym zjawiskiem , mogą rozwinąć się w następstwie wszystkich wykwitów zapalnych, zwłaszcza u osób ze zwiększona pigmentacją. Z reguły są przemijające, stanowią problem medyczno -kosmetyczny w przypadku dłuższego utrzymywania się.

Bielactwo - nabyte jest odbarwieniem skóry w postaci plam rozmaitej wielkości i kształtu , zazwyczaj z przebarwieniem na obwodzie. Zmiany bielacze mogą utrzymywać się w tym samym nasilenie i rozmiarach przez wiele lat , mogą również powiększać się szybko i zajmować całą skórę. Bielactwo może występować u obu ras. W bielactwie nawet uogólnionym naczyniówka i tęczówka oczu nigdy nie tracą barwnika, w przeciwieństwie do albinizmu. Najczęściej znajdują się w okolicy oczu i ust, na grzbiecie dłoni , w okolicy pach i na szyi .W okresie zwiększonego nasłonecznienia u ludzi rasy białej ogniska są wyraźniejsze, bowiem otaczająca skóra i przebarwienia na obwodzie są ciemniejsze. Jest to problem dermatologiczny.


PROFILAKTYKA
Najważniejszą rolę odgrywa ochrona przed nadmiernym nasłonecznieniem. Należy umiejętnie i z rozwagą korzystać z kąpieli słonecznych nawet w młodym wieku. Do ochrony mamy ogromny wybór kosmetyków z filtrami UV.

PODSUMOWANIE
Leczenia oraz profilaktyka przebarwień ze względu na ich różnorodną etiopatogenezę , nie jest łatwe. Preparaty wybielające trzeba stosować regularnie. Podstawa profilaktyki jest ochrona przed światłem.


Do góry


 
  
     o firmie - oferta - certyfikaty - zdrowie i uroda - gabinet zdrowe nogi - opalanie natryskowe - salon fryzjerski - kontakt - e-mail - strona główna
  przebarwienia - skóra wokół oczu - masaż - jonofreza - cera wrażliwa - rodzaje peelingow - rodzaje zmarszczek